Co na dzień babci – pomysły na prezent

Sprawdzone sposoby

– Moja babcia lubi kwiaty. To rozwiązuje mi problem prezentu dla niej – wyjaśnia Michał. – Kiedyś chwaliła się, że nie ma kwiatka, który by jej nie wyrósł albo padł. To postanowiłem, że zrobię jej niespodziankę.

Michał od początku grudnia przeszukiwał sieć, żeby znaleźć coś naprawdę ekstra. Aż w końcu znalazł. Kosztowało go majątek i musiał to „coś ekstra” sprowadzać aż z zagranicy, ale się uparł.

– Dałem babci doniczkę z sadzonką jakiegoś egzotycznego kwiatu – opowiada z wyjątkowo złośliwym uśmiechem. – Wiem, że to było dość wredne, ale chciałem zobaczyć, czy z tym też sobie poradzi. Słyszałem, że to cholerstwo naprawdę trudno wyhodować od małego.

Michał zaczął od tej pory częściej wpadać do babci. Za każdym razem pytał jak tam kwiatki. I za każdym razem patrzył na doniczkę, którą jej podarował. Z coraz większym poczuciem klęski. Po pół roku zrozumiał, że dowcip niestety się nie udał. Kwiatek nie dość, że wyrósł, to jeszcze zakwitł.

– Później to nawet się cieszyłem – mówi z lekkim zażenowaniem. – W pewnym momencie zrobiło mi się głupio, że dałem babci taki kwiatek i ulżyło mi, kiedy sobie z nim poradziła.


Łukasz też ma sposób na prezent dla babci. Od kilku lat ten sam.

– Kiedyś dałem babci w prezencie ładnie ozdobioną filiżankę – wspomina. – Było to trochę tak, że nie bardzo wiedziałem, co kupić i przypadkiem trafiłem na sklep z porcelaną.

Prezent okazał się wyjątkowo trafiony. Babci filiżanka spodobała się na tyle, że zaczęła je kolekcjonować. Kupiła nawet specjalną przeszkloną szafkę tylko na filiżanki.

– Rozwiązałem problem nie tylko sobie, ale i całej rodzinie – śmieje się Łukasz. – Wcześniej każdy miał problem z prezentem dla babci. Czy to na urodziny, imieniny czy na święta. Teraz każdy daje jej filiżanki.

Problem w pewien sposób odrodził się po trzech latach, kiedy kolekcja babci stała się już naprawdę pokaźna i zaczęły się pojawiać podwójne egzemplarze. Wtedy okazało się, że wejście do pierwszego lepszego sklepu z porcelaną już nie wystarczy.

– W tym roku sprowadzam babci specjalną filiżankę z Austrii – opowiada Łukasz. – Nie chcę powtórki ze Świąt. Babcia co prawda mówiła, że się cieszy z prezentu i że filiżanka bardzo jej się podoba, ale nic dziwnego. Wzór musiał jej się podobać. Miała już dwie identyczne.


Coś specjalnego

– Zazwyczaj daję babci jakiś album – opowiada Ola. – Babcia jest nieco schorowana i nie bardzo może wychodzić z domu, więc chcę jej chociaż pokazać zdjęcia ładnych miejsc.

Kiedyś Ola sama postanowiła zrobić dla babci album. Pojechała do wioski, gdzie babcia się urodziła i wychowała i porobiła zdjęcia.

– Chodziłam z aparatem po łąkach i lasach i wybierałam co ładniejsze ujęcia – wspomina Ola. – Potem jeszcze zrobiłam zdjęcia jej starego domu i podwórka.

Ola przerobiła zdjęcia na sepię, żeby ładniej wyglądały. Potem wydrukowała je i oddała do introligatora, żeby zrobić z tego album. I, co podkreśla, nie dodała żadnych słów. Same zdjęcia.

– Wtedy miałam pewność, że babcia dostała prezent, który jej się spodoba – opowiada Ola. – I w dodatku jest unikalny. Nikt inny nie ma takiego albumu.

Na nieco inny pomysł unikalnego prezentu dla babci wpadł Maciek.

– W poprzednim roku zrobiłem babci niecodzienny prezent – opowiada Maciek. – Nie bardzo chciałem jej dać trzeci taki sam wazon czy identyczny obraz jak mój kuzyn. Niezbyt widziały mi się też kwiaty, które zwiędną po dwóch dniach.

Maciek, jak sam mówi, nie miał wtedy naprawdę żadnego pomysłu na cokolwiek oryginalnego. W zasadzie nie miał żadnego pomysłu. Aż w przeddzień dnia babci przechodził po Rynku. I wtedy właśnie go olśniło.

– Postanowiłem zabrać babcię do restauracji – wyjaśnia. – Od kiedy zmarł dziadek, babcia naprawdę rzadko gdziekolwiek wychodziła. Miałem nadzieję, że sprawię jej tym przyjemność.

Prezent okazał się trafiony. Pod kilkoma względami. Babci naprawdę było przyjemnie. A Maciek z uśmiechem wspomina zdziwienie kelnera, który ich obsługiwał.

– Ale trzeba oddać facetowi, że doskonale potrafił się maskować – śmieje się Maciek. – Mimo zdziwienia pełen profesjonalizm. Aż miło popatrzeć. Może ktoś mu w kuchni potem wyjaśnił, że wtedy był dzień babci.

Warto też pomyśleć, jak na nasze prezenty reagują główne zainteresowane. Te, których to dotyczy. Nasze babcie.

– Dzisiaj już nie przykładam takiej wagi do prezentów. Ale kiedyś najbardziej lubiłam laurki. Do dzisiaj mam wszystkie w szufladzie – wspomina pani Zdzisława, babcia od dwudziestu dziewięciu lat. – Może dlatego, że moje wnuki zrobiły je same. A może dlatego, że robiły je, kiedy były małe. Bo wtedy ja też byłam młodsza – wspomina.

Teraz pani Zdzisławie wystarczy, że wnuki ją odwiedzą. Przyjdą, posiedzą z nią. Porozmawiają chwilę.

– Miło, że jeszcze pamiętają.